Romantycy

Tekst: Marcin Kwiatkowski, Ryszard Matusiewicz
Muzyka, aranżacja, śpiew: Ryszard Matusiewicz
Fotografia: Marcin Kwiatkowski

 

Zamykasz dzień i nagle noc
Przychodzi mówiąc “To za mało”
Zamykasz drzwi i nagle noc
Przychodzi mówiąc “To nie dość –

 

 

 

 

 

 

Oślepiający blask, co ranił ciało twe
I twe powieki,
Już zgasł – i w mroku  księżyc
Wstaje z migotliwej rzeki
Zanurz w nim twarz
Zanurz w nim twarz” –
Tak mówi noc

Przez ciszę srebrnych pędząc pól
Otwierasz okna samochodu
W blasku tej nocy jest nasz świat
Nasz czas od mroku trwa po wschód
Rozgrzane ciała koi chłód
Przenika nas północny powiew
Swą twarz przybliża księżyc
I w zapachu gorzkich ziół
Migoce blask
Migoce blask
W rzece i w nas

Powietrza zapach, fale wspomnień
Późnego lata noc i przedświt
W uśpionym świecie tak spokojnym
Nocą jesteśmy

Zanurzasz dłonie w mokry blask
Nad płynnym schylasz się zwierciadłem
Zanurzasz dłonie w mokry blask
Poświatą chłodzisz swoją twarz
I nagle widzę cię
Jak idziesz poprzez rzeki srebrną taflę
I tam
Z przeciwnych brzegów
Spotykamy się w tę noc
Stajemy tam
Stajemy tam
Spokojni tak

Powietrza zapach, fale wspomnień
Późnego lata noc i przedświt
W uśpionym świecie tak spokojnym
Nocą jesteśmy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *